Нийслэлийн Эрүүгийн хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Залилах гэмт хэргийн бүлэглэсэн хэлбэр болон хууль зүйн дүгнэлтийн үндэслэлтэй холбоотой маргаан. Шүүгдэгч нь урьдын харилцааны явцад бий болсон итгэлийг урвуулан ашиглах, хуурамч баримт бичиг ашиглан бодит байдлыг нуух замаар хохирогч нарыг төөрөгдөлд оруулж, нийт 500 гаруй сая төгрөгийн их хэмжээний хохирол учруулж эд хөрөнгийг шилжүүлэн авсан гэж буруутгагдсан.

Талуудын байр суурь

• Шүүгдэгч: Шинжээчийн дүгнэлт нэг талын баримтад тулгуурласан, төлбөр төлсөн дүн зөрчсөн тул хэргийг иргэний хэрэг гэж үзэх ёстой, мөн хохирогч нь гэмт хэрэгт хамтран оролцсон гэж үзэх шаардлагатай гэж үзэв.
• Прокурор: Шүүгдэгчийн үйлдлийг залилах гэмт хэрэг гэж үзэн, Эрүүгийн хууль 17.3, 2.2-ын дагуу ял шийтгэх шаардлагатай гэж үзэв.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг хорих ял шийтгэж, хохирлыг нөхөн төлүүлэх шийдвэр гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийтгэх тогтоолыг хэвээр үлдээсэн, учир нь хохирогч нэг нь гэмт хэрэгт хамтран оролцсон гэх үндэслэл тогтоогдоогүй бөгөөд залилах гэмт хэргийн үйлдэл оролцогчдын үүрэг, санаатай нэгдэл нь нотлох баримтаар батлагдаагүй байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Гэмт хэрэгт хамтран оролцох нь үүргээ хуваарилах эсхүл үйлдлээрээ санаатай нэгдэж, гэмт үйлдлийг гүйцэтгэх зорилгоор санаа бодол, үйл хөдөлгөөнөө нэгтгэсэн үйл ажиллагааны нэгдэл байх ёстой тул хохирогч нэг нь мөнгө шилжүүлсэн нь гэмт хэрэгт хамтран оролцсон гэж үзэх үндэслэл болохгүй (Эрүүгийн хууль 17.3).
• Шүүх хэргийн бодит байдлыг талуудын мэтгэлцээний үндсэн дээр, тэдний гаргасан тайлбар, шинжлэн судалсан бичгийн нотлох баримтуудад үндэслэн тогтоох ёстой (Эрүүгийн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 1.7).
• Шүүгдэгчийн үйлдлийг урьдын харилцааны явцад бий болсон итгэлийг урвуулан ашиглах, хуурамч баримт ашиглах, зохиомол байдлыг бий болгох зэрэг нь залилах гэмт хэргийн шинж чанарыг бүрэн илэрхийлж байгаа тул анхан шатны шүүхийн дүгнэлт үндэслэлтэй (Эрүүгийн хууль 17.3.2.2).