Нийслэлийн Эрүүгийн хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Сэтгэцэд нөлөөлөх бодисыг худалдаалах болон хууль бусаар хадгалах хэргийн эрх зүйн зүйлчлэл болон ял шийтгэлийн шударга ёсны зарчмын хэрэглээний маргаан. Шүүгдэгч нар сэтгэцэд нөлөөлөх бодис худалдаалах, хадгалах үйлдлүүдэд холбогдож байсан тул прокурор тэднийг худалдаалах болон зохион байгуулагч гэж зүйлчилсэн. Шүүгдэгч нар хоорондоо урьдчилсан тохиролцоо хийсэн, хэргийн зохион байгуулагч гэх баримт тогтоогдоогүй байхад анхан шатны шүүх тэднийг хэргийн зохион байгуулагч гэж үзэж, ял шийтгэлийн хэмжээг тогтоохдоо хувийн байдал, гэм буруугийн хэмжээг харьцуулан үнэлээгүй байна.

Талуудын байр суурь

• Шүүгдэгч: Өөрсдөө сэтгэцэд нөлөөлөх бодисыг худалдаалах зорилгогүйгээр хадгалсан бөгөөд хэргийн зохион байгуулагч биш гэж үзэв.
• Прокурор: Шүүгдэгч нарын үйлдлийг сэтгэцэд нөлөөлөх бодисыг худалдаалах болон хууль бусаар хадгалах гэсэн заалтаар тус тус зүйлчилж, анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг эсэргүүцсэн.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх шүүгдэгч нарт оногдуулсан ял шийтгэлийг хөнгөрүүлэн өөрчилсөн. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийтгэх тогтоолыг хүчингүй болгосон. Учир нь анхан шатны шүүх шүүгдэгч нарын хэргийн зохион байгуулагч гэх баримтгүй дүгнэлт хийж, шүүгдэгчдийн хувийн байдал болон гэм буруугийн хэлбэрт тохирохгүй ял шийтгэл оноосон тул эрүүгийн хариуцлагын шударга ёсны зарчмыг зөрчсөн байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Шүүгдэгч нарын хооронд хэргийн зохион байгуулагч гэх үйлдэл тогтоогдоогүй байхад хэргийн нөхцөл байдлаас хальсан дүгнэлт хийж, прокуророос шүүхэд шилжүүлсэн хэргийн хүрээнээс гадна дүгнэлт хийсэн нь эрх зүйн хяналтын зарчмыг зөрчсөн (Эрх зүйн хянан шийдвэрлэх тухай хууль 34.14).
• Шүүгдэгчдийн гэмт хэрэг үйлдсэн нөхцөл байдал, хувийн байдал, гэм буруугийн хэлбэрт тохироогүй ял шийтгэл оноосон нь эрүүгийн хариуцлагын зорилго болон шударга ёсны зарчмыг хангахгүй байна (Эрүүгийн хууль 1.3).
• Шүүх нь ял шийтгэлийн төрөл, хэмжээг сонгохдоо гэмт хэргийн нийгмийн аюулын шинж чанар, хэрэг үйлдсэн нөхцөл байдал, этгээдийн хувийн байдлыг бүрэн дүүрэн харьцуулан үнэлэх үүрэгтэй (Эрүүгийн хууль 5.1).