Үйл явдал
Шүүгдэгч нь хохирогчийг зодолцсоны улмаас бие махбодын гэмтэл учруулсан бөгөөд үйлдэл нь онц харгис хэрцгий, хохирогчийг тохуурхан доромжилж, сэтгэл санааны шаналал зовиур үүсгэсэн эсэх, мөн эмнэлгийн зардлыг шүүгдэгч хариуцах эсэх нь маргаан болсон. Шүүгдэгч нь хохирогчийн эмчилгээний зардлыг тодорхойгүй гэж үзэн, мөн үйлдлийн онц тохиолдол болохгүй гэж үзэн анхан шатны шийдвэрийг давж заалдах гомдол гаргажээ.
Талуудын байр суурь
- Шүүгдэгч: Хохирогчийн эмчилгээний зардлыг тодорхойгүй, мөн үйлдлийн онц тохиолдол болохгүй гэж үзэн анхан шатны шийдвэрийг хүсэхгүй байгаа.
- Хохирогч: Шүүгдэгч нь намайг онц харгис хэрцгийгээр зодож, алах гэж санаатай байсан тул хориг хүрэх ёстой, мөн эмнэлгийн зардлыг шүүгдэгч хариуцах ёстой гэж үзэн гомдол гаргажээ.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг зорчих эрхийг хязгаарлах ялаар шийтгэж, хохирогчийн хохирлыг нөхөх болон эмнэлгийн зардлыг төлөх тухай шийдвэр гаргасан бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээжээ. Шүүгдэгчийн үйлдлийн онц тохиолдол болохгүй, хохирогчийн эмчилгээний зардлыг шүүгдэгч хариуцах ёстой тул анхан шатны шийдвэр зөв байна гэж дүгнэв.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Шүүгдэгч нь хохирогчийг тохуурхан доромжлох, сэтгэл санааны шаналал зовиур үүсгэх санаа зорилгогүй байсан тул онц харгис хэрцгий байдал тогтоогдохгүй (Эрүүгийн хууль 11.4.2).
- Хохирогчийн эмнэлгийн зардлын жагсаалт болон оношилгоо нь гэмтлийн улмаас үүссэн гэж үндэслэлтэй тул шүүгдэгч зардлыг нөхөх ёстой (Эрүүл мэндийн даатгалын тухай хууль 12.1.1).
- Шүүгдэгчийн гэм буруу болон хэргийн нийгмийн аюулын шинж чанарт тохирсон тул зорчих эрхийг хязгаарлах ял тохирно (Эрүүгийн хууль 11.4.1).