Арьсан эдлэлийн дэлгүүрийг шилэн хоргод үнэгэн дээлийг 900.000 төгрөгөөр зарахаар тавьсан байжээ. Дэлгүүрийн хажуугаар явж байсан О үүнийг харан, хямдхан үнээр булган дээл авах боломжийг алдахыг хүсээгүй тул дэлгүүрт орон, өмсөж үзэн, картаар төлөхөөр касс дээр очжээ. Ингэхэд дээлийн үнэ 900.000 төгрөг биш, харин 9.0 сая төгрөг гэдгийг мэджээ. Худалдагч үнийг нь тавихдаа андууран 9.0 сая төгрөгийн үнийн оронд 900.000 төгрөгийн үнийг бичсэн заалтыг тавьсан байв. О “энэ надад огт хамаагүй. 900.000 гэж тавьсан байсан тул мөнгөө аваад, дээлийг надад өг” гэж хариулжээ. О дээлийг өөрт нь өгөхийг шаардах эрхтэй юу?

Дэлгүүрийн шилэн хоргод үнэгэн дээлээ 900.000 төгрөгөөр тавьсан нь тодорхой бус этгээдүүдэд хандсан хүсэл зоригийн илэрхийлэл бөгөөд гэрээ байгуулах санал болохыг шууд заагаагүй тул Иргэний хуулийн 195.4 дэх хэсэгт зааснаар санал гаргах дуудлага (оферт биш) гэнэ. Иймээс О-гийн дээл худалдан авах хүсэлт нь санал (акцепт биш) болж, дэлгүүр түүнийг хүлээн зөвшөөрөх эсэхээ шийдэх эрхтэй.

Худалдагч үнийг андууран бичсэн нь санал гаргах дуудлагын агуулгыг буруу илэрхийлсэн боловч О-гийн саналыг хүлээн зөвшөөрөх үүрэг үүсгэхгүй. Гэрээ байгуулагдсан эсэхийг талуудын хүсэл зоригийн тайлбараар тодорхойлно (Иргэний хуулийн 198 дугаар зүйл), үүнээс өмнө О-д дээлийг шилжүүлэн өгөх үүрэг дэлгүүрт хараахан үүсээгүй.

Иймд О дээлийг өөрт нь өгөхийг шаардах эрхгүй; дэлгүүр саналаа хүлээн авахаас татгалзсан тохиолдолд гэрээ байгуулагдсанд тооцох үндэслэл бүрдэхгүй.

Эх сурвалж: Иргэний хууль, 195 дугаар зүйл, 198 дугаар зүйл.