Тогтоол №973

ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч компани нь ашигт малтмалын хайгуулын тусгай зөвшөөрөл хүссэн боловч хариуцагч захиргааны байгууллага талбайн хэлбэр Ашигт малтмалын тухай хуулийн 17.2.1-д заасан шаардлага хангахгүй, мөн Засгийн газрын тогтоолоор тогтоосон хайгуулын талбайд хамаарагдахгүй гэх үндэслэлээр татгалзсан. АНХАН ШАТ: Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүхэлд нь хангаж, захиргааны байгууллагын шийдвэрийг хүчингүй болгон, тусгай зөвшөөрөл олгохыг даалгасан. Шүүх Ашигт малтмалын тухай хуулийн 17.3, 53.4-т заасныг баримтлан, өмнө нь тусгай зөвшөөрөл нь цуцлагдсан талбайд шинээр зөвшөөрөл олгохоос татгалзсан нь хууль зөрчсөн гэж үзсэн. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагч давж заалдах гомдол гаргахдаа анхан шатны шүүх талбайн хэлбэр болон Засгийн газрын тогтоолоор тогтоосон талбайн хязгаар зэрэг хуулийн шаардлагуудыг үл харгалзан, Ашигт малтмалын тухай хуулийн 53.4-ийг дангаар хэрэглэсэн нь хууль зүйн үндэслэлгүй гэж маргасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээж, хариуцагчийн гомдлыг хангахгүй орхисон. ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүх Ашигт малтмалын газрын Кадастрын хэлтсийн даргын шийдвэрийг хууль бус гэж дүгнэсэн. Учир нь, нэхэмжлэгчийн өргөдлийн талбай нь тусгай хэрэгцээний газартай хиллэсний улмаас хил хязгаарыг шулуун шугамаар тодорхойлох боломжгүй байсан нь Ашигт малтмалын тухай хуулийн 17.3-т зааснаар 17.2.1-ийн шаардлагыг зөрчөөгүй. Мөн, маргаан бүхий талбайд өмнө нь тусгай зөвшөөрөл нь төлбөрийн зөрчлөөс үүдэн цуцлагдаж дуусгавар болсон бөгөөд Засгийн газрын тогтоол гарахаас өмнө тус талбайд хайгуул хийгдэж байсан. Иймд Ашигт малтмалын тухай хуулийн 53.4-т заасны дагуу уг талбайд шинээр тусгай зөвшөөрөл олгох боломжтой гэж үзсэн. Анхан шатны шүүх маргааны үйл баримтад үндэслэлтэй дүгнэлт хийж, хуулийг зөв тайлбарлан хэрэглэсэн тул шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн.

ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч компани ашигт малтмалын хайгуулын тусгай зөвшөөрөл хүссэн өргөдөл гаргасан боловч, уг талбай нь өөр өргөдлийн талбайтай хэсэгчлэн давхцсан тул хариуцагч тал бүхэлд нь тусгай зөвшөөрөл олгохоос татгалзсан. Мөн давхцаагүй хэсэгт нь дахин дугаар авч өргөдөл гаргах боломжтой гэж мэдэгдсэн. Нэхэмжлэгч нь энэ шийдвэрийг хүчингүй болгож, давхцаагүй хэсэгт өргөдлийг хуулийн дагуу шийдвэрлэхийг шаардсан. АНХАН ШАТ: Хариуцагчийн шийдвэрийг хүчингүй болгож, нэхэмжлэгчийн өргөдлийг хуулийн дагуу хүлээн авч, зохих журмаар хянан шийдвэрлэхийг хариуцагчид даалгасан. Энэ нь Ашигт малтмалын тухай хуулийн холбогдох заалтуудыг үндэслэсэн. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагч нь нэхэмжлэгчийн өргөдлийн талбай давхцалтай байсан, мөн цахим системээр дахин дугаар авч өргөдөл гаргах шаардлагатай тул анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хүчингүй болгуулахаар гомдол гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээж, хариуцагчийн гомдлыг хэрэгсэхгүй болгосон. ҮНДЭСЛЭЛ: Ашигт малтмалын тухай хуулийн 19.2.5-д зааснаар, хэрэв өргөдлийн талбай хэсэгчлэн давхцсан бол захиргааны байгууллага давхцаагүй хэсэгт тусгай зөвшөөрөл олгох боломжтойг мэдэгдэж, дахин өргөдөл гаргах эрхийг хангах үүрэгтэй. Хуульд давхцаагүй хэсэгт өргөдөл гаргасан этгээдээс дахин дугаар авч өргөдөл гаргахыг шаардахгүйгээр, зөвхөн хуульд заасан бусад шаардлагыг хангаж байгаа эсэхийг шалгаж шийдвэрлэхээр заасан. Иймд хариуцагч нэхэмжлэгчийн давхцаагүй хэсэгт тусгай зөвшөөрөл олгох эрхийг зөрчсөн тул анхан шатны шүүхийн шийдвэр үндэслэлтэй байна.