Үйл явдал
Шүүгдэгч дүүгээ зодож, түүнийг эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлсний эцэст нас барсныг гэмт хэрэгт холбогдуулсан хэргийн ял оногдуулах болон хохирлыг шийдвэрлэх асуудлаар маргаан үүсэв. Шүүгдэгч гэм буруугаа хүлээн зөвшөөрсөн тул ялыг хөнгөлөх боломжтой гэж үзэн, анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг давж заалдсан ба мөн хохирогч тэтгэмжийн зөрүүг эрүүгийн хэргийн хүрээнд шийдвэрлэхгүй, иргэний журмаар нэхэмжлэх эрхтэй гэсэн шийдвэрийг эсэргүүцсэн байна.
Талуудын байр суурь
- Шүүгдэгч: Гэм буруугаа хүлээн зөвшөөрсөн тул Эрүүний хууль 6.7-ийн дагуу ялыг хөнгөлөх ёстой гэж үзсэн.
- Хохирогч: Тэтгэмжийн зөрүүг эрүүгийн хэргийн хүрээнд шийдвэрлэж, хохирлыг шуурхай гаргуулж өгөхийг шаардсан.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг хорих ялтай гэж тооцсон бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээж, гомдлыг хэрэгсэхгүй болгосон. Шүүх ял оногдуулах үед гэм буруугаа хүлээн зөвшөөрсөн тохиолдолд ялыг хөнгөлөх боломжтой гэсэн Эрүүний хууль 6.7-ийг анхан шатны шүүх хэрэглээгүй тул давж заалдах шатны шүүх энэ гомдлыг хүлээн авах боломжгүй гэж дүгнэв. Мөн хохирогч анхан шатны шатанд хэлэлцээгүй, шинжилгээнд мэдээлэл оруулаагүй нотлох баримтыг давж заалдах шатанд шийдвэрийн үндэслэл болгох боломжгүй тул хохирлын асуудлыг хэвээр үлдээсэн байна (Эрүүний хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 39.1).
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Гэм буруугийн талаарх маргаан нь анхан шатны шүүхийн эрх мэдэл тул түүнийг хянах боломжгүй (Эрүүний хууль 6.7).
- Анхан шатны шатанд хэлэлцээгүй, нотлох баримт болгох боломжгүй нөхцөл байдлыг давж заалдах шатны шүүх шийдвэрийн үндэслэл болгохгүй (Эрүүний хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 39.1).
- Хохирлыг эрүүгийн хэргийн хүрээнд шийдвэрлэхгүй, иргэний журмаар нэхэмжлэх эрхтэй гэсэн шийдвэр үндэслэлтэй (Иргэний хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 44.2).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух