Төв аймгийн Эрүү, Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Эрүүгийн хуулийн зүйлчлэлийг хөнгөрүүлэн өөрчлөх болон гэм буруугийн хэлбэрийг тогтоохтой холбоотой эрх зүйн маргаан. Шүүгдэгч нь архи согтууруулах ундаа хэрэглэсэн үедээ хохирогчтой маргалдсаны улмаас түүнийг өшиглөн зодсоны улмаас хохирогч хавирганы хугарал болон цээжний гэмтэл авч, амьсгалын дутагдлаар нас барсан байна.

Талуудын байр суурь

• Шүүгдэгч: Үйлдэл нь хүнийг санаатай алсан гэмт хэрэг биш, амь насыг нь хөнөөх сэдэл, зорилгогүй байсан тул зүйлчлэлийг хөнгөрүүлэн өөрчлөх шаардлагатай гэсэн байр суурьтай.
• Прокурор: Анхан шатны шүүх хэргийн бодит байдал болон гэм буруугийн хэлбэрийг буруу тогтоож, Эрүүгийн хуулийг буруу хэрэглэсэн тул шийтгэх тогтоолыг хүчингүй болгох эсрэгцэл гаргасан.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх шүүгдэгчийг онц харгис хэрцгийгээр хүний эрүүл мэндэд хүнд хохирол учруулсны улмаас хохирогч нас барсан гэмт хэрэг үйлдсэн гэж үзэн хорих ял оноосон. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийтгэх тогтоолыг хүчингүй болгон, хэргийг дахин хэлэлцүүлэхээр буцаасан, учир нь шүүгдэгчийн үйлдлийн сэдэл, зорилго болон гэм буруугийн хэлбэрийг тогтооход хэргийн бодит байдалтай нийцэхгүй дүгнэлт хийсэн байна. Шүүгдэгч амь насыг нь хөнөөх сэдэлгүй байсан, амь насыг нь аврахын тулд идэвхтэй үйлдэл хийсэн гэж дүгнэсэн боловч шүүгдэгч хохирогчийг эмнэлэгт шууд хүргэж өгсөн гэх баримт хавтаст хэрэгт тогтоогдоогүй тул энэ нь хэргийн зүйлчлэлийг хөнгөрүүлэн өөрчлөх үндэслэл болох боломжгүй байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Гэмт хэргийн зүйлчлэлийг хөнгөрүүлэн өөрчлөхөд хэргийн бодит байдал, гэмт хэргийн сэдэл, зорилго, гэм буруугийн хэлбэр зэргийг бүрэн бодитой тогтоосон байх ёстой (Эрүүгийн хууль 10.1, 11.1).
• Шүүхийн шийдвэр нь тодорхой, ойлгомжтой, түүнийг биелүүлэхэд ямар нэгэн эргэлзээ төрүүлэхгүй байх ёстой (Эрх зүйн онол, Эрх зүйн шийдвэрийн чанар).
• Шүүх хэргийн бодит байдал болон мөрдөн шалгах ажиллагааны явцад тогтоогдоогүй үйл баримтыг үндэслэн гэм буруугийн хэлбэрийг дүгнэж болохгүй (Эрүүгийн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 39.5).