Тогтоол №15952

ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Хоёр шүүгдэгч нь бага насны хүүхдүүдийн эсрэг бэлгийн харьцааны шинжтэй үйлдэл хийсэн гэмт хэрэгт холбогджээ. Анхны шатны шүүх нэг шүүгдэгчийг хүчиндэх гэмт хэрэг үйлдэхээр завдсан, нөгөөг нь хүчиндэх гэмт хэрэг үйлдсэн гэм буруутайд тооцож ял оногдуулсан. Шүүгдэгч болон түүний өмгөөлөгч нар анхан шатны шүүхийн шийтгэх тогтоолыг эс зөвшөөрч давж заалдсан. АНХАН ШАТ: Шүүгдэгч Г.Г-ийг бага насны хүүхдийн эсрэг хүчиндэх гэмт хэрэг үйлдэхээр завдсан, Г.Б-ийг бага насны хүүхдийн эсрэг хүчиндэх гэмт хэрэг үйлдсэн гэм буруутайд тооцож, тус тус ял оногдуулсан. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Гомдол гаргагч шүүгдэгч Г.Б болон түүний өмгөөлөгч нар хохирогчдын мэдүүлгийн цаг хугацааны зөрүү, шинжээчийн дүгнэлтүүд дээр эргэлзээтэй байгаа, буруутайд тооцох үндэслэлгүй гэж үзсэн.

ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүх хэргийг бүхэлд нь хянан үзэв. Шүүгдэгч Г.Г-ийн үйлдлийг Эрүүгийн хуулийн тусгай ангийн 12.1 дүгээр зүйлийн 4 дэх хэсэгт зааснаар, Г.Б-ийн үйлдлийг Эрүүгийн хуулийн ерөнхий ангийн 2.2 дугаар зүйлийн 3 дахь хэсэгт заасныг журамлан тусгай ангийн 12.1 дүгээр зүйлийн 4 дэх хэсэгт зааснаар тус тус зүйлчлэн яллах дүгнэлт үйлдэж, хэргийг шүүхэд шилжүүлсэн. Шүүгдэгч Г.Г-ийн гэм буруутай үйлдлийг нотлох баримтууд хангалттай байсан. Г.Б-ийн хувьд, түүний үйлдлүүд нь бага насны хүүхдийн эсрэг чиглэсэн бэлгийн харьцааны шинжтэй хүч хэрэглэсэн үйлдлүүд болох нь тогтоогдсон. Шүүх эмнэлгийн дүгнэлтүүд болон хохирогчдын тогтвортой мэдүүлгүүдээр гэм буруу нь нотлогдож байсан. Гэсэн хэдий ч, анхан шатны шүүхийн шийтгэх тогтоолын тогтоох хэсэгт Эрүүгийн хуулийн ерөнхий ангийн 2.2 дугаар зүйлийн 3 дахь хэсгийг журамласан хэсгийг буруу гэж үзэж, хүчингүй болгож, шүүгдэгч Г.Г-, Г.Б- нарт оногдуулсан ял шийтгэл болон бусад заалтуудыг хэвээр үлдээсэн.